„Twoja niewolnica jest w twoich rękach” – rzekł Abram. „Zrób z nią, co uważasz za słuszne”. Saraj źle potraktowała Hagar, więc uciekła od niej.
Anioł Pański znalazł Hagar przy źródle na pustyni; było to źródło przy drodze do Szur. I rzekł: „Hagar, niewolnico Saraj, skąd przyszłaś i dokąd idziesz?” „Uciekam od mojej pani Saraj” – odpowiedziała. Wtedy anioł Pański rzekł do niej: „Wróć do swej pani i poddaj się jej”. Anioł dodał: „Rozmnożę twoje potomstwo tak bardzo, że nie sposób go zliczyć”. Nadała imię Panu , który do niej przemówił: „Ty jesteś Bogiem, który mnie widzi”, bo powiedziała: „Teraz widziałam Tego, który mnie widzi”. Rdz 13,6-13

„Ani ten człowiek, ani jego rodzice nie zgrzeszyli” – powiedział Jezus – „ale stało się to, aby się na nim objawiły dzieła Boże. Dopóki jest dzień, musimy pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać”.
Jana 9:3-4

---

Żyjemy w tak połączonym świecie, że jeśli tylko na to pozwolimy, możemy codziennie zagłębiać się w historie o wojnie, głodzie, ubóstwie i konfliktach. Często pęka mi serce, a jednocześnie moje stopy są sparaliżowane przez zbyt wiele sposobów, by się zaangażować. Kusząca jest myśl, że ktoś inny zareaguje i zastanawianie się, jak ja mogę choć trochę pomóc w obliczu tak wielkiej potrzeby.

Niedawno miałem okazję pojechać do Salwadoru, aby pracować z naszym partnerem, Enlace, i nawiązać kontakt z lokalnymi kościołami. Powiedziano mi, że możemy ich wspierać i dzielić się historiami ze służby w Stanach Zjednoczonych. Mając nadzieję, że pojawię się dobrze przygotowany, pomyślałem o słowach, które mógłbym wypowiedzieć, i lekcjach, którymi mógłbym ich zainspirować. Pragnąłem błogosławić te społeczności – okazuje się, że nie do końca tak zaplanował Bóg.  

Spędzaliśmy razem czas w kręgach, słuchając ich historii. Szybko odkryłam, że chociaż działamy w tak różnych środowiskach, mamy o wiele więcej wspólnego niż różnic. Poczułam więź i inspirację z tymi kobietami, które kochają tego samego Boga co ja. W jednym kręgu dzielenia się nie wypowiedziałam jeszcze ani słowa. Kiedy dzieliła się swoją historią, jedna z salwadorskich kobiet powiedziała nam, że modliła się, aby Bóg dodał jej otuchy, by wytrwała w obliczu zniechęcenia. Powiedziała nam, że jej modlitwa została wysłuchana, ponieważ Bóg przyprowadził nas do niej. Ponieważ przebyłyśmy całą drogę z naszego kościoła, z dala od naszych rodzin i pracy, aby być z nią, poczuła, że ​​Bóg ją widzi.  

Nie musiałem nic mówić. Samo moje pojawienie się sprawiło, że poczuła, że ​​Bóg jest z nią. Bóg wykorzystał moją obecność (nie moją wiedzę ani talent), aby odpowiedzieć na modlitwę tej cudownej kobiety. 

Następne kroki

Bóg działa i On jest Bogiem, który widzi. Zaprasza nas do udziału w Jego dziele. Wybiera nas, abyśmy „ukazali dzieła Boże” – nie dlatego, że jesteśmy tak imponujący lub tak przygotowani, ale po prostu dlatego, że pojawiamy się z miłością Bożą. Jak zareagujesz na historie o COH? Rozważ z modlitwą, jak Bóg zaprasza cię, abyś po prostu się pojawił.