---

Choćbym nawet chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Twój kij i laska pasterska są dla mnie pociechą. 

Psalm 23:4

Nawet w niekończących się cieniach śmierci nie ogarnia mnie strach. Ponieważ Ty jesteś ze mną w tych mrocznych chwilach, blisko, ze swoją ochroną i przewodnictwem, czuję pocieszenie.   

Psalm 23:4 (Głos)

Czy kiedykolwiek czułeś się lepiej, mając kogoś przy sobie? Dzieci robią to cały czas. Kiedy chorują, chcą, żeby ktoś, kto je kocha, przytulił je. Kiedy się boją, chcą mamy lub taty. Dorośli, jeśli jesteśmy szczerzy, często też tak robią. Jest coś w kochającej obecności, co zmienia nasze doświadczenie cierpienia i strachu. To nie jest kwestia naszego umysłu, to kwestia naszego serca. I to jest prawdziwe. 

Ponieważ Dawid był pasterzem, który bardzo kochał swoje owce (Ezechiel 34), oświadcza, że ​​Bóg jest naszym Dobrym Pasterzem. Dobrzy Pasterze nie porzucają swoich owiec. Czuwają nad nimi dniem i nocą. Zabijają drapieżniki i ratują te, które wpadają w kłopoty. Dbają o to, by miały czyste jedzenie i wodę, opatrywali ich rany, a nawet ich lęki. Owce potrzebują pasterzy nie tylko po to, by przetrwać, ale także po to, by się uleczyć, ukoić, a nawet rozkwitnąć. 

​​Nie zawsze zdajemy sobie sprawę, jak bardzo potrzebujemy Boga, ale ciemne doliny potrafią nam to pokazać. A Jezus chce, abyśmy wiedzieli, że jest przy nas. W Ewangelii Jana 10,11 Jezus mówi: „Ja jestem Dobrym Pasterzem, który życie swoje składa w ofierze za owce”. Kiedy patrzymy na nasze okoliczności, łatwo możemy się zniechęcić, przestraszyć, a nawet stracić nadzieję. Dlatego musimy wciąż patrzeć na Jezusa. Zrezygnował z całego nieba, aby stać się dla nas ograniczonym człowiekiem. Następnie, jako jedyna bezgrzeszna osoba, jaka kiedykolwiek żyła, postanowił wziąć na siebie naszą karę, gdy pozwolił sobie umrzeć na krzyżu. Nie ma niczego, co Jezus by dla nas nie uczynił, niezależnie od tego, jak bardzo to czasem wydaje się sprzeczne z naszymi okolicznościami.  

Bóg rozumie również, kiedy nie wierzymy w prawdę Jego miłości. Tak jak rodzic trzyma krzyczące, kopiące dziecko i szepcze: „Cicho, moje drogie dziecko, damy radę”, Jezus chce, abyśmy pozwolili Mu się trzymać i pocieszać. On pragnie, abyśmy doświadczyli Jego pełnej miłości obecności, abyśmy wzrastali w zaufaniu do Niego i doświadczyli pokoju, który strzeże naszych serc i umysłów — pokoju, którego nie sposób opisać.

Następne kroki

• Przeczytaj Ewangelię Jana 10:9-15 trzy razy, powoli i na głos, robiąc przerwy między czytaniami. Proś Ducha Świętego, aby przemówił przez te wersety. Zapisz swoje doświadczenia i odkrycia.
• Zapisz werset Jana 15:9 i umieść go na lustrze w łazience, lodówce lub desce rozdzielczej samochodu. Zapamiętaj go, prosząc Boga, aby przekonał cię o swojej miłości.