Abyście mieli ambicję prowadzić życie ciche: zajmijcie się swoimi sprawami i pracujcie własnymi rękami, jak wam powiedzieliśmy, aby wasze postępowanie było godne szacunku u osób postronnych i abyście nie byli zależni od nikogo.
1 Tesaloniczan 4:11-12

---

W tej serii robimy coś naprawdę fajnego z naszymi nabożeństwami. Witamy ponownie niektórych z naszych ulubionych pastorów i nauczycieli z minionych lat w niedzielne poranki, a jednocześnie będziemy witać nabożeństwa z ostatnich kilku lat! Mamy nadzieję, że spodobają Wam się te posty, które spotkały się z bardzo serdecznym odzewem, gdy po raz pierwszy trafiły do ​​Waszej skrzynki odbiorczej i aplikacji Willow.

Kiedy byłem młody, uwielbiałem kreskówki w sobotnie poranki, zwłaszcza Jetsonów. Ale w soboty, kiedy tata nie pracował, z dumą uczył mnie, jak wykonywać obowiązki domowe w wojskowym stylu. Uwielbiał szyć prześcieradła ze szpitalnych narożników, tak jak robił to podczas II wojny światowej. Musiał przeczytać dzisiejsze wersety z 1 Listu do Tesaloniczan, bo zawsze powtarzał stare powiedzenie, kiedy pracowałem: „Niech praca będzie wielka albo mała, rób ją dobrze albo wcale”

Często podczas tych spotkań z ojcem narzekałem: „Wybieram drugą część twojej wypowiedzi, 'wcale nie'. Nie chcę tego robić w ten sposób” 

Tata puszczał oko i mówił: „W takim razie chyba nie chcesz też otrzymywać kieszonkowego”. Był zdecydowany nie wychować leniwej i obiboka, która pewnego dnia nie zdobędzie szacunku rówieśników i szefa.

Podobnie jak mój tata, Paweł, uczeń Chrystusa, był pełen rad. Dzielił się nimi w liście do swoich przyjaciół, Tesaloniczan. Musiał słyszeć, że wielu z nich leniwie czekało na powrót Chrystusa. „Siedzieli z założonymi rękami”, zamiast wykorzystać ich do pracy i służenia rodzinie i sąsiadom. Paweł chciał, aby ci ludzie zasłużyli na szacunek, ponieważ bez niego nie byliby w stanie głosić dobrej nowiny o Jezusie jako Zbawicielu naszego świata. Bez podziwu nikt by ich nie słuchał ani im nie ufał. 

Tesaloniczanie potrzebowali również wyjaśnienia co do celu swojego życia na Ziemi. Ostatecznie, celem ich życia, i naszego życia dzisiaj, jest przynoszenie czci i chwały naszemu wspaniałemu Bogu. 

Czy zgadzasz się?

Pewnego dnia modlę się, żeby Jezus spojrzał mi w oczy i powiedział: „Dobrze, sługo dobry i wierny”. Na szczęście moja historia się nie kończy – czasami brakuje mi pracy, zwłaszcza gdy ścielę łóżka ze szpitalnymi narożnikami. Dzięki Bogu za prześcieradła z gumką, mikrofalówki, zmywarki i mojego wspaniałego Boga, który jeszcze nie skończył ze swoją dziewczyną!

Następne kroki

Zbadaj swoje serce. Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad spójnością szacunku i swojej pracy? Nawet jeśli nie czerpiesz przyjemności z wykonywanej pracy, „niezależnie od tego, czy jest ona duża, czy mała”, możemy przynosić chwałę Bogu we wszystkim, co robimy. Poświęć dziś trochę czasu na modlitwę, prosząc Boga, aby pokazał ci, gdzie możesz się rozwijać w tej dziedzinie.