Stańcie przed starcami, okazujcie szacunek starszym i bójcie się Boga waszego. Ja jestem Pan.
Księga Kapłańska 19:32

---

Po niedawnym spotkaniu rodzinnym moja nastoletnia córka wspomniała, jak bardzo lubi siedzieć z dorosłymi i słuchać historii, które opowiadamy. Dodała, że ​​nasze historie są ciekawsze niż te, które opowiadają jej kuzyni. Zaśmiałam się pod nosem, przypominając sobie, że w jej wieku byłam bardzo podobna. Rozkwitałam dzięki mądrości, którą czerpałam z historii, którymi dzielili się moi rodzice, ciocie, wujkowie i dziadkowie, a oni zdawali się lubić perspektywę młodszego pokolenia. Przypomniało mi to historię, którą podzieliła się z nami moja ciotka.

W 2012 roku holenderski rząd ograniczył opiekę nad seniorami w wieku 80 lat i starszymi. Mniej więcej w tym samym czasie holenderski student zmęczył się hałasem i złymi warunkami w akademiku swojego uniwersytetu. Zwrócił się więc do firmy, która była właścicielem domów spokojnej starości, z propozycją rozwiązania korzystnego dla obu stron: bezpłatnego zamieszkania dla niego i dodatkowej pary rąk do pomocy mieszkańcom. Rozwiązanie okazało się tak skuteczne, że dyrektor zarządzający firmy stworzył program i rozszerzył go na sześciu studentów, którzy mogli mieszkać w ich akademiku bezpłatnie w zamian za 30 godzin „zachowania się jak dobrzy sąsiedzi” tygodniowo. Bycie dobrym sąsiadem oznacza, że ​​studenci zgłaszają się na ochotnika do gotowania obiadów, załatwiania sprawunków, grania w gry i prowadzenia zajęć dla mieszkańców, aby mogli poznać media społecznościowe, FaceTime i Google. Rezultatem tego było wzmocnienie społeczności, lepsze zdrowie i samopoczucie osób starszych oraz długa lista oczekujących na studentów, którzy chcieli skorzystać z tego programu. Program zyskał tak dużą popularność, że jest teraz dostępny w całej Europie, a nawet dotarł do Stanów Zjednoczonych, do Ohio!

Sukces tego programu opiera się na budowaniu wspólnoty między mieszkańcami. Każda grupa wiekowa znajduje się na takim etapie życia, że ​​mieszka ze sobą w dzielonych mieszkaniach. Choć każda grupa wiekowa może doskonale funkcjonować niezależnie od siebie, to gdy są razem, obie grupy czerpią z tego ogromne korzyści. Tworzą system wsparcia, przedłużenie rodziny.  

W wywiadzie dyrektor zarządzający powiedział, że daje to mieszkańcom temat do rozmów, wykraczający poza to, co ich boli. Uczniowie wnoszą do domu ciepło i świat zewnętrzny. Starsi czują się jak dzieci, ponieważ uczą się nowych rzeczy i mają coraz więcej interakcji społecznych, wzbogacając swoje życie. Być może jednym z powodów, dla których te dwie grupy wiekowe tak bardzo się do siebie przyciągają, jest wspólne doświadczenie samotności. Młodzi dorośli na studiach i starsi dorośli na emeryturze zgłaszają jedne z najwyższych wskaźników samotności i izolacji. Połączenie ich ze sobą złagodziło niektóre z tych uczuć i umożliwiło im nawiązanie relacji, które pomagają im się rozwijać.

Zgodnie z zamysłem Boga, gdy żyjemy we wspólnocie, kochamy się i wspieramy, wszyscy na tym korzystają. 

Następne kroki

Módlmy się, aby nasi seniorzy czuli się kochani i wspierani przez innych oraz prośmy Boga o przewodnictwo w pomaganiu osobom starszym w naszym życiu lub społeczności.