W owym czasie Jerozolimę będą nazywać Tronem Pana, a wszystkie narody zgromadzą się w Jerozolimie, aby czcić imię Pana. Nie będą już postępować zgodnie z uporem swoich złych serc. W owych dniach synowie Judy przyłączą się do synów Izraela i razem przybędą z ziemi północnej do ziemi, którą dałem waszym przodkom w dziedzictwo. Księga
Jeremiasza 3:17-18

---

„Oddaj to! To moje!” krzyczy jedno dziecko na drugie. „Nie, nie jest, to moje! Mama mi to dała!” krzyczy drugie dziecko. Niekończące się kłótnie. Jeśli jest o co walczyć, wygląda na to, że moje dzieci to znajdą. Wielokrotnie siedziałam w pokoju moich córek – mieszkają w jednym pokoju – i słyszałam głos mamy, kiedy mówiłam do nich: „Wiesz, twoje przyjaciółki będą przychodzić i odchodzić, ale twoja siostra zawsze będzie. Więc jakkolwiek trudne by się to nie wydawało, spróbujmy się dogadać i rozwijać przyjaźń”. Czasami kiwają głowami, a innym razem przewracają oczami. Zawsze chciałabym mieć coś głębszego, co skłoniłoby ich małe serca do zmiany… Ale niestety, walki trwają między chwilami spokoju. 

Czasami mam żal do mojej roli rozjemczyni z moimi dziećmi. To bywa naprawdę męczące. Ale ostatnio, kiedy podzieliłam się z nimi tym samym uczuciem, że jesteśmy siostrami na całe życie, przypomniały mi się moje siostry (mam ich trzy). Choć nasze relacje są niedoskonałe, słowa mojej mamy z dzieciństwa okazały się prawdziwe. Przyjaciółki pojawiały się i znikały, ale one zawsze były przy mnie, a ja przy nich. 

Dzisiejszy fragment Pisma Świętego niesie nadzieję – nadzieję odrodzenia w erze mesjańskiej. Za czasów Jeremiasza oznaczało to powrót z wygnania i odbudowę Jerozolimy. Jednak ostateczne odrodzenie Izraela nastąpi w Nowej Jerozolimie z Objawienia 21:1-3; 24-26. Ten obraz bezkonfliktowej krainy rządzonej przez Króla Jezusa, gdzie wszystkie narody są mile widziane, jest pocieszający. 

Rozglądając się teraz po świecie, możemy chwilami czuć się zniechęceni walczącymi narodami i poniżaniem ludzkiej godności, ale tak jak moja mama zwykła przypominać moim siostrom, że pewnego dnia zostaniemy przyjaciółkami, prorocy przypominali Izraelowi, a Bóg przypomina nam, że pewnego dnia wszystko na świecie będzie w porządku i zapanuje pokój i radość. 

W międzyczasie możemy wspierać budowanie pokoju i promować miłość do nieprzyjaciół, tak jak czynił to Jezus. Obejmuje to działanie jako mediator w życiu maluchów, których nieustanne walki nas wyczerpują, wiedząc, że pewnego dnia i one będą mogły żyć ze sobą w pokoju, a może nawet w przyjaźni. 

Następne kroki

• Co przychodzi ci na myśl, gdy myślisz o pokoju między wszystkimi narodami? Jak to wpływa na twoje postrzeganie Królestwa Niebios? 
• Czy już zacząłeś/aś czytać Nowy Testament? Jeśli nie, znajdziesz go w aplikacji lub na naszej stronie internetowej. Dołącz w dowolnym momencie! Nigdy nie jest za późno.