Król asyryjski deportował Izraelitów do Asyrii i osiedlił ich w Chalach, w Gozanie nad rzeką Chabor oraz w miastach Medów. Stało się tak, ponieważ nie słuchali Pana, Boga swego, i naruszyli Jego przymierze – wszystko, co nakazał Mojżesz, sługa Pana. Nie słuchali rozkazów ani ich nie wykonywali.
2 Królów 18:11-12

Sprowadził przeciwko nim króla babilońskiego, który wymordował ich młodzieńców mieczem w świątyni, nie oszczędzając ani młodzieńców, ani dziewcząt, ani starców, ani chorych. Bóg wydał ich wszystkich w ręce Nabuchodonozora. Zabrał on do Babilonu wszystkie naczynia świątyni Bożej, zarówno wielkie, jak i małe, oraz skarby świątyni Pańskiej i skarby króla i jego dworzan. Podpalili świątynię Bożą i zburzyli mury Jerozolimy; spalili wszystkie pałace i zniszczyli wszystko, co miało tam wartość.
2 Kronik 36:17-19

 

---

Jeśli jesteś w kościele od jakiegoś czasu (a jeśli nie, nie martw się, wkrótce usłyszysz), prawdopodobnie słyszałeś: „Bóg we wszystkim współdziała ku dobremu tym, których powołał” (Rz 8,28). To sentencja, która brzmi pięknie, dopóki nie znajdziesz się w samym środku czegoś i nie zaczniesz się zastanawiać, czy to, co mi powiedziano, jest prawdą, czy to tylko kościelna wersja kartki z pozdrowieniami? Szczególnie trudno uwierzyć, że ta sentencja może odnosić się do ciebie, jeśli sam jesteś powodem swojej kiepskiej sytuacji – innymi słowy, jeśli to twój grzech wpędził cię w tę trudną sytuację. 

W dzisiejszych fragmentach Pisma Świętego właśnie tam odnajdujemy lud Boży. Północne Królestwo Izraela miało 19 złych królów z rzędu. Juda naprzemiennie panowała między królami, którzy podążali za Bogiem, a tymi, którzy Go nie słyszeli. Ponieważ lud Boży wielokrotnie łamał Przymierze Mojżeszowe (począwszy od incydentu ze złotym cielcem w Księdze Wyjścia 32), w końcu nadszedł czas wygnania. Najpierw, w 722 r. p.n.e., Północne Królestwo Izraela zostało zesłane na wygnanie do Asyrii. W 586 r. p.n.e. Południowe Królestwo Judy zostało zesłane na wygnanie do Babilonu. List do Rzymian nie został jeszcze napisany, ale zastanawiam się, czy oni myśleli podobnie – czy Bóg nam wybaczy i nas uratuje? Czasami wydaje się, że jedyną drogą na górę jest uderzenie w dno. 

Tak było w przypadku mężczyzny o imieniu Kyle Hebert. W wieku około 30 lat został aresztowany po raz 98, tym razem za usiłowanie zabójstwa. Jego uzależnienia, w połączeniu z gniewem, w końcu wzięły nad nim górę i teraz groziła mu kara więzienia. W szalonym łańcuchu wydarzeń, które można by nazwać jedynie opatrznościowym, Kyle trafił do Angoli — więzienia w Luizjanie zazwyczaj przeznaczonego dla pozornie gorszych przestępstw niż usiłowanie zabójstwa — tych, za które grozi dożywocie. Kyle otrzymał wyrok 40 lat więzienia. Bóg, w Swoim „Jedynym Bogu”, sprowadził Kyle'a do jedynego więzienia w Luizjanie, które jest przedłużeniem seminarium duchownego. To tutaj, na wygnaniu, Kyle uzyskał dyplom ukończenia studiów i tytuł magistra. Został kapelanem i pracował w więzieniu, aby posługiwać mężczyznom, których życie wydawało się beznadziejne. 

O swoim nawróceniu w więzieniu Kyle powiedział: „Dopóki Bóg nie stanie się wszystkim, co masz, nie dowiesz się, kim jest Bóg”

Czasami Bóg zabiera nas na wygnanie – czy to z powodu naszych własnych grzechów, czy grzechów innych – aby utorować drogę do całkowitego odnowienia w Nim. 

Następne kroki

Czy doświadczyłeś kiedyś, kiedy życie, jakie znasz, zostało zniszczone przez twój grzech lub grzechy innych, a potem Bóg odbudował je na lepsze? Może czujesz, że jesteś w okresie, w którym masz nadzieję, że Bóg odbuduje to, co zostało złamane. Wiemy, że to prawda: On nigdy nas nie opuści ani nie porzuci. Poświęć chwilę na modlitwę, trwając w wierze w tę obietnicę. 

Jeśli chcesz poznać bliżej historię Kyle’a, możesz posłuchać tych dwóch odcinków podcastu:

• Jeśli Bóg jest doskonale dobry, to dlaczego wydarzyło się ________? Kyle Hebert, część 1.
• Jeśli Bóg jest doskonale dobry, to dlaczego wydarzyło się ________? Kyle Hebert, część 2.