Modlę się, aby oczy waszego serca zostały oświecone, abyście mogli poznać nadzieję, do której was powołał, bogactwo chwalebnego dziedzictwa Jego w świętym ludzie i Jego niezrównaną moc dla nas, którzy wierzymy. Moc ta jest tą samą potężną siłą, którą okazał, wskrzeszając Chrystusa z martwych i posadziwszy Go po swojej prawicy w niebie. List do
Efezjan 1:18-20

Ja przyszedłem na świat jako światłość, aby nikt, kto we mnie wierzy, nie pozostał w ciemności.
Jana 12:26

---

W 2021 roku przeprowadziliśmy się do nowego domu. Zanim zdążyliśmy się przyzwyczaić do nowego otoczenia, przez naszą okolicę przeszła burza, która spowodowała powalenie drzew. Przez kilka dni nie mieliśmy prądu w okolicy, a gigantyczny platan przewrócił się w naszym ogrodzie i na podwórku naszego nowego sąsiada. Czas był szczególnie trudny, ponieważ przerwa w dostawie prądu miała miejsce dzień przed pierwszym dniem w zupełnie nowych szkołach dla mojego szóstoklasisty i pierwszoklasisty. Im dłużej byliśmy bez prądu i światła, tym bardziej narastała nasza frustracja. Czuliśmy się bezsilni. Przeprowadzka sama w sobie jest wyzwaniem i nie do końca było to to, czego oczekiwaliśmy, ani co mogliśmy zaplanować, ale nie poddaliśmy się.

Rozpakowanie się i poruszanie w świetle dziennym było bezproblemowe. Oczywiście, nie mieliśmy nowoczesnych udogodnień, takich jak sprzęty kuchenne i bieżąca woda, ale w większości przypadków mogliśmy sobie spokojnie radzić. Kiedy słońce zaszło i zostaliśmy tylko z latarkami i świecami, znaleźliśmy się w ciemności, próbując odnaleźć się w nowym otoczeniu. Widzieliśmy tylko miejsce, w którym świeciliśmy, gdy latarka lub świeca zgasły. Ciemność ponownie ogarnęła pomieszczenie i musieliśmy użyć innych zmysłów, żeby znaleźć inne źródło światła.

Nie jesteśmy istotami nocnymi, co utrudnia widzenie w ciemności. Życie w ciemności może wydawać się niewygodne, dezorientujące, a czasem przerażające. Kiedy stajemy w obliczu trudnych czasów i odwracamy się od Boga, żyjemy w duchowej ciemności i odkrywamy, że nasza ciemność rozlewa się na świat i naszych bliskich. Im dłużej żyliśmy w ciemności, tym większa była nasza frustracja. Tęskniliśmy za światłem i skakaliśmy z radości — dosłownie — kiedy przywrócono nam moc! To właśnie tutaj możemy znaleźć zachętę w dzisiejszym fragmencie Pisma Świętego. Paweł modlił się, aby nasze serca zrozumiały chwalebną nadzieję, którą mamy w tych czasach. Nasz Bóg jest niezwykły. Stworzył Niebiosa, Ziemię i wszystkie gwiazdy na niebie. Potężna moc Boga stworzyła światło. Posłał swojego syna, aby był światłością świata, a ten Syn pokonał grób. Ciemność nie ma szans z naszym wszechmogącym Bogiem.

Następne kroki

Ojcze Niebieski,

Oświecaj nasze serca mądrością Twojego Słowa, abyśmy mogli pojąć nadzieję, do której nas powołałeś, i bogactwo chwalebnego Twojego dziedzictwa w świętych.

Udziel nam mocy Twojego Ducha, aby wzmocnił nas siłą naszego wewnętrznego bytu, aby Chrystus mógł obficie zamieszkać w naszych sercach przez wiarę.

Niech poznamy niezwykłą potęgę Twojej mocy względem nas, którzy wierzymy, dzięki działaniu Twojej potężnej siły.

Modlimy się w imię Jezusa. Amen.