Pamiętajcie o tym: Kto skąpo sieje, ten skąpo i żąć będzie, a kto hojnie sieje, ten hojnie i żąć będzie. Każdy z was niech postępuje według swego postanowienia, nie z żalem i nie z przymusu, gdyż Bóg miłuje dawcę radosnego. A Bóg może wam błogosławić obficie, abyście we wszystkim i zawsze, mając wszystko, czego potrzebujecie, obfitowali we wszelkie dobre uczynki.
2 Koryntian 9:6–8

Zbadaj mnie, Boże, i poznaj moje serce; doświadcz mnie i poznaj moje troski. Zobacz, czy nie ma we mnie drogi zguby, a prowadź mnie drogą odwieczną.
Psalm 139:23–24

 

---

Dawać, czy nie dawać? Oto jest pytanie . Nie są to dokładnie słowa wypowiedziane przez Hamleta w sztuce Szekspira, ale mimo to są potężne. Dla niektórych osób to nawet nie jest pytanie – hojność jest po prostu nawykiem i częścią ich natury. Reszta z nas pyta o to za każdym razem, gdy nadarza się okazja, aby złożyć ofiarę, czy to w kościele, czy wypełniając część rachunku za obiad w restauracji, aby podać napiwek. A jeśli już dajemy, często z niechętnym sercem. Jak więc możemy wszyscy nauczyć się „hojnie siać” i stać się „radosnymi dawcami”?

Może zaczyna się od szczerości wobec siebie i Boga. Czy nasza niechęć maskuje coś, czego się boimy? Czy skrywa grzeszną cechę lub nawyk, który oddala nas od dzieła królestwa, które Bóg nam zlecił? Rzucając światło na naszą tendencję do skąpego siewu, zaczynamy ją rozumieć i możemy wtedy zaprosić Boga, aby ją zmienił. W miarę jak Bóg działa w nas, zastępując niechęć gorliwością, stopniowo zaczniemy pragnąć zwiększać naszą hojność.  

Ale Bóg zaplanował dawanie w wielu formach – waluta jest tylko jedną z nich. Jeśli znajdziemy w życiu miejsca, w których dawanie przychodzi nam łatwo, będziemy mogli dawać z radością i szczerymi intencjami. Niezależnie od tego, czy będzie to poświęcenie czasu poprzez wolontariat, dzielenie się umiejętnościami poprzez nauczanie, czy coś innego, każdy z nas ma wyjątkową pozycję, by okazywać Bożą miłość innym i uczestniczyć w Jego planie odkupienia świata.

Niezależnie od tego, czy dawanie wydaje się obowiązkiem, czy przychodzi naturalnie, Paweł w tych wersetach przypomina nam, że każdy z nas powinien dawać to, co postanowił w sercu. Chodzi tu o to, jak dajemy, a nie ile . W tym kontekście Bóg jest ostatecznie zainteresowany naszymi motywami.

Następne kroki

• Jeśli jesteś osobą niechętną do dawania, poświęć trochę czasu na modlitwę i poproś Boga, aby objawił ci, co jest przyczyną twojej niechęci i co z tym zrobić.
• Sporządź listę trzech sposobów, w jakie mógłbyś z radością obdarowywać innych w nadchodzącym miesiącu, wykorzystując swoje wyjątkowe talenty.