W nikim innym nie ma zbawienia, albowiem nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni.”

Widząc odwagę Piotra i Jana i uświadamiając sobie, że są to niewykształceni, prości ludzie, zdumieli się i zauważyli, że ci ludzie byli z Jezusem. Ponieważ jednak widzieli uzdrowionego człowieka stojącego z nimi, nie mogli nic powiedzieć.
Dzieje Apostolskie 4:12-14

---

Kilka lat temu dostałem awans. To było duże wydarzenie, ale nie na tyle duże, żebym przestał być sobą. Doskonale pamiętam, jak poszedłem na pierwsze spotkanie z kilkoma liderami, których podziwiałem od dawna. Dlaczego? Po części z powodu tego, kto był w sali, ale głównie dlatego, że miałem na sobie ładniejszy strój niż zwykle. I skąd wiem, że to zauważyli? Ktoś zapytał z drugiego końca sali: „Dlaczego się tak wystroiłeś?”

Minęło wiele lat, zanim poczułem się lepiej we własnej skórze. Szczerze mówiąc, nadal nie zawsze mi to wychodzi, zwłaszcza jeśli chodzi o dzielenie się moją wiarą. Mam takie przekonanie, że powinienem się lepiej ubierać, że tak powiem. Nie chciałbym robić niczego, co rozpraszałoby kogoś lub uniemożliwiało mu spotkanie z Jezusem i otrzymanie zbawienia. Ale dlaczego w głębi duszy jestem przekonany, że muszę być mądrzejszy, lepiej wyszkolony albo mówić elokwentniej?

W Dziejach Apostolskich 4 Piotr i Jan poprowadzili niekonwencjonalne warsztaty ewangelizacyjne, które dają nadzieję zwykłym ludziom, takim jak ja, i tobie również. Ci zwykli ludzie nie ubierali się zbyt elegancko, by dotrzeć do tłumu. Nie byli najbardziej przygotowani intelektualnie i teologicznie w sali. Po prostu pojawili się, poszli za prowadzeniem Ducha Świętego, a ludzie zauważyli ich najważniejszy dowód – „ci ludzie byli z Jezusem”. Uzdrowienie, które nastąpiło w rozdziale trzecim, wraz ze śmiałym, natychmiastowym przesłaniem o zbawieniu Piotra ( Dz 4,8-12 ), nastąpiło dzięki temu, że pojawił się pokorny i gotowy, by Chrystus mógł przez niego przemówić.

Dzielenie się naszą wiarą może być onieśmielające, ale nie musimy się ubierać, żeby zrobić wrażenie. Po drodze Pan powiedział swoim uczniom, że lepiej po prostu przyjść i czekać, aż Duch Święty podsunie im słowa (zob. Łk 12,11-12 ). Po spotkaniu z Jezusem, był to pierwszy krok Piotra i Jana w ewangelizacji i my również powinniśmy tak postępować.

Następne kroki

Jezus mówi, że Duch Święty „nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem” (zob. J 14,15-31 ). Przejrzyj swój plan na następny tydzień. Z kim się spotkasz, kto mógłby cię kusić, żebyś „ubrał się elegancko”, zamiast po prostu się pojawić? Porozmawiaj z Jezusem o swoich pytaniach i obawach. Proś Go, aby dodał ci odwagi, byś po prostu podjął pierwszy krok ewangelizacji.