„Władco, jak obiecałeś, teraz pozwalasz odejść słudze swemu w pokoju. Bo oczy moje ujrzały zbawienie Twoje, które przygotowałeś przed obliczem wszystkich ludzi: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela”.
Łk 2,29-32

---

Co czuła Maria, nastolatka, gdy starzec imieniem Symeon podszedł do niej na dziedzińcu świątyni w Jerozolimie? Być może trzymała małego Jezusa blisko siebie i stanęła nieco za mężem, Józefem. Z drugiej strony, być może zbliżyła się do Symeona z powodu radości, jaką okazywał na widok jej niemowlęcia. 

Bóg obiecał Symeonowi, że zanim umrze, ujrzy Mesjasza. Tego dnia Duch Święty polecił mu udać się na dziedziniec świątyni. Wyobraźcie sobie jego oczekiwanie, gdy nadeszła ta chwila. Jak musiał się uśmiechać na widok Świętej Rodziny. Ciepło jego otwartych ramion musiało oczarować Maryję, więc być może zaprosiła go, by wziął w ramiona Dzieciątko Jezus. 

Symeon zaczął wielbić Boga (Łk 2,25-28). Słowa i emocje Symeona musiały utwierdzić Maryję w przekonaniu, że anioł Gabriel rzeczywiście powiedział jej prawdę i że podjęła właściwą decyzję, by przyjąć wolę Bożą i urodzić dziecko, mimo że była dziewicą.

Jego słowa (dzisiejszy fragment Pisma Świętego) znane są jako Pieśń Symeona i od wieków są używane w modlitwach wieczornych wielu wyznań. Czasami są one opracowywane w formie śpiewu chorałowego i utworów klasycznych, przypominając nam o wierze w spełnienie się obietnicy Boga.

Niezachwiana wiara Symeona w obietnicę naszego Pana przyniosła mu poczucie spełnienia i radości. Jego przodkowie, tacy jak Abraham i Sara, czekali latami na narodziny obiecanego syna, Izaaka, w podeszłym wieku (Rdz 12,7). Istnieje wiele przykładów osób o niezachwianej wierze, które długo czekały na Boże obietnice. 

Wyobraź sobie, że masz wiarę Symeona i oczekujesz powtórnego przyjścia Chrystusa, gdy będzie panował nad nową ziemią. Kiedy pragnienie twojego serca się spełni, napełni cię radość i uwielbienie. Warto będzie czekać na spełnienie się ostatecznej obietnicy Pana (1 Tes. 4:13-18).

Następne kroki

Czytając Biblię, szukaj Bożych obietnic. Zapisz te, z którymi się utożsamiasz, w dzienniku. Szukaj codziennych okazji, by dzielić się tymi obietnicami. Te obietnice bez wątpienia pomogą ci przetrwać dzień.