W miarę jak dorastałam, moja rodzina odchodziła od kościoła. Jednak około półtora roku temu tata rozmawiał ze mną o powrocie do Willow. Zrozumiałam, że powinnam chociaż spróbować. Poczułam zmianę w sercu, ale nie wiedziałam, co to takiego. Z czasem kościół stał się dla mnie czymś stałym. Z tygodnia na tydzień coraz bardziej się na to cieszyłam. Pewnej nocy postanowiłam się pomodlić i poprosić Boga o znak, czy powinnam przyjąć chrzest. Już następnego dnia była niedziela i Dave głosił kazanie. Wyraźnie pamiętam, jak powiedział: „A ci z was, którzy nie przyjęli Jezusa, nie bójcie się Go przyjąć”. W tym momencie zaczęłam płakać, bo wiedziałam, że Bóg odpowiedział na moją modlitwę. Z dumą mogę powiedzieć, że przyjęłam chrzest, zaczęłam uczęszczać do HSM i zapisałam się na obóz. Poczułam miłość Jezusa i Willow, która dała mi znać, że odnalazłam siebie dzięki Niemu i temu wspaniałemu kościołowi. W końcu czuję spokój w życiu, wiedząc, że znalazłam swoje powołanie”.

—Kate, studentka HSM