---

Plan czytania Biblii

Plan czytania:  Ewangelia Mateusza 7:13-29

Wąskie i szerokie bramy

„Wchodźcie przez ciasną bramę. Bo szeroka jest brama i przestronna droga, która prowadzi do zguby, i wielu przez nią wchodzi. Lecz ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, i niewielu ją znajduje.

Prawdziwi i fałszywi prorocy

„Strzeżcie się fałszywych proroków. Przychodzą do was w owczej skórze, ale wewnątrz są drapieżnymi wilkami. Po ich owocach poznacie ich. Czy zbiera się winogrona z cierni albo figi z ostu? Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, a złe drzewo wydaje złe owoce. Dobre drzewo nie może rodzić złych owoców, a złe drzewo nie może rodzić dobrych owoców. Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień. A zatem po ich owocach poznacie ich.

Prawdziwi i fałszywi uczniowie

„Nie każdy, kto Mi mówi: «Panie, Panie», wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz tylko ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie Mi w owym dniu: «Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy w Twoim imieniu i nie wyrzucaliśmy złych duchów w Twoim imieniu, i nie czyniliśmy wielu cudów w Twoim imieniu?» Wtedy powiem im otwarcie: «Nigdy was nie znałem. Odejdźcie ode Mnie wy, którzy czynicie nieprawość!»

Mądrzy i Głupi Budowniczowie

„Dlatego każdy, kto słucha tych moich słów i wprowadza je w życie, podobny jest do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale. Spadł deszcz, wezbrały rzeki, zerwały się wiatry i uderzyły w ten dom; jednak nie zawalił się, bo miał fundament na skale. Każdy zaś, kto słucha tych moich słów, a nie wprowadza ich w życie, podobny jest do człowieka głupiego, który zbudował swój dom na piasku. Spadł deszcz, wezbrały rzeki, zerwały się wiatry i uderzyły w ten dom, i zawalił się z wielkim hukiem”

Gdy Jezus dokończył tych mów, tłumy zdumiewały się Jego nauką. Uczył bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak ich uczeni w Piśmie.

•••

Codzienne nabożeństwo: Wąska ścieżka

„Wchodźcie przez ciasną bramę. Bo szeroka jest brama i przestronna droga, która prowadzi do zguby, i wielu przez nią wchodzi. Lecz ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, i niewielu ją znajduje.

Ewangelia Mateusza 7:13-14

Rola, jaką pełnię w Willow, sprawiła, że ​​we wrześniu ubiegłego roku byłem już pogrążony w Kazaniu na Górze, przygotowując się do tej serii. W tym czasie świat wokół nas wydawał się chaotyczny i niepewny. ICE przeprowadzało w naszych społecznościach operację Midway Blitz, a Charlie Kirk został zamordowany. Moje dzieci zadawały mi bardzo trudne pytania, ponieważ ich koledzy nie przychodzili do szkoły, a inni przesyłali im kontrowersyjne filmy. 

Studiowałem „Błogosławieni ubodzy w duchu”, „Błogosławieni, którzy się smucą”, „Błogosławieni czystego serca” i „Błogosławieni pokój czyniący”. Oraz: „Kto rzekł bratu lub siostrze: »Raca«, podlega sądowi. A kto rzekł: »Głupcze!«, będzie w ogniu piekielnym”. A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu. Jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi”– a jednocześnie amerykańscy chrześcijanie publicznie reagowali na te bardzo trudne czasy w sposób, który wydawał się całkowicie sprzeczny z Pismem Świętym. 

Mówiąc szczerze: zmagałem się z głęboką złością i głębokim rozczarowaniem, gdy ludzie, których szanowałem, zarówno z daleka, jak i z mojego otoczenia, reagowali w sposób, który uważałem za sprzeczny z Ewangelią. Narastający we mnie gniew i uraza doprowadziły do ​​odrzucenia moich braci i sióstr, co sprawiło, że czułem się niczym więcej niż tym, za co uważałem ich za gorszych. 

To właśnie tam zaczęło się pojawiać głębokie przekonanie. Takie, które zmusza do padnięcia na kolana. Uczestniczyłem w odczłowieczaniu innej osoby, choćby tylko w myślach, bo stałem twardo przy swojej „słuszności” 

Łzy napłynęły mi do oczu, gdy pomyślałam, jak bardzo my, dzieci Boże, łamiemy Jego serce sposobem, w jaki reagujemy na siebie nawzajem i traktujemy się nawzajem. Jakim świadectwem byliśmy wszyscy dla świata? Dla naszych bliźnich? Jakim świadectwem byłam ja, jeśli pozwoliłam, by gniew i uraza wzięły górę nad poniżającymi myślami? 

I wtedy właśnie wąska ścieżka stała się dla mnie zupełnie oczywista. Wąska ścieżka jest trudniejszą drogą. To wybór miłości w obliczu zła. To wybór traktowania drugiego człowieka z godnością, nawet jeśli on nie będzie traktował ciebie w ten sposób. To pozostanie święcie przekonanym, że Bóg czyni wszystko nowym, nawet jeśli „nowe” wydaje się odległe jak księżyc. 

Nie miałem pojęcia, że ​​za kilka miesięcy przyjdzie mi zmierzyć się z tą wąską ścieżką. Przekonanie, które pojawiło się ubiegłej jesieni, było zaproszeniem do podążania drogą Jezusa, jak nigdy dotąd – nawet po ponad 20 latach wiary. Ale teraz, pośród trudności, mogę wam powiedzieć z całkowitą pewnością, że ta wąska ścieżka jest tą lepszą. 

Następne kroki

W tym ostatnim tygodniu cyklu, gdy wkraczamy w Wielki Tydzień, modlę się, aby każdy z nas miał odwagę podążać wąską ścieżką i wybrać drogę Jezusa, traktując innych z godnością, jakiej On oczekuje od tych, którzy noszą Jego obraz. 

Poświęć chwilę na refleksję nad tą serią. Gdzie Bóg wzbudził w twoim sercu największe przekonanie? To przekonanie jest darem od Niego. Pozwól mu przemienić cię bardziej na Jego podobieństwo, a obiecuję, że będziesz zdumiony pięknem, które będzie płynąć z twojego życia.