---

Plan czytania Biblii

Plan czytania: Ewangelia Mateusza 7:1-6

Nie sądźcie, abyście i wy nie byli sądzeni. Bo jakim sądem sądzicie, takim i wy będziecie sądzeni; i jaką miarą wy mierzycie, taką i wam odmierzą.

„Czemu widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? Jak możesz mówić swemu bratu: Pozwól, że usunę drzazgę z twego oka, gdy sam masz belkę w oku? Obłudniku, wyjmij najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, aby usunąć drzazgę z oka swego brata.

„Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie swoich pereł przed świnie. Jeśli to zrobicie, mogą je podeptać nogami, obrócić się i was rozszarpać.

•••

Codzienne nabożeństwo: Miara za miarę

Nie sądźcie, abyście i wy nie byli sądzeni. Bo jakim sądem sądzicie, takim i wy będziecie sądzeni; i jaką miarą wy mierzycie, taką i wam odmierzą.                               

Ewangelia Mateusza 7:1-2

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.  

Ewangelia Mateusza 5:7

Na studiach uczęszczałem na kurs Szekspira i gdy już przyzwyczaiłem się do języka, polubiłem jego sztuki. Dialogi Szekspira znakomicie oddają ludzką naturę, dzięki czemu jego postacie są ponadczasowe. Jego sztuka „ Miarka za miarkę” nawiązuje do dzisiejszego wersetu o Bogu, który sądzi nas tak, jak my sądzimy innych. To czarna komedia z Angelo, niedawno mianowanym urzędnikiem, który postanawia egzekwować lekceważone w Wiedniu kodeksy moralności seksualnej. Oskarża Claudia o spłodzenie narzeczonej pozamałżeńskiej. Kiedy inny urzędnik prosi go o rozważenie łagodniejszego wyroku, ponieważ jest prawdopodobne, że Angelo uległ pokusie grzechu seksualnego, Angelo upiera się, że pokusa to nie to samo, co upadek. Egoistycznie podwaja stawkę, deklarując: „Kiedy ja, który go ganię, obrażam, niech mój własny osąd będzie wzorem mojej śmierci”. Innymi słowy, mówi, że jeśli zgrzeszy jak Claudio, powinni zastosować tę samą miarę, którą on osądził Claudia, i skazać go na śmierć. Później łamie własne zasady, próbując zmusić siostrę Claudia, zakonnicę o imieniu Isabella, do seksu z nim w zamian za życie Claudia.

Choć trudno się do tego przyznać, wszyscy możemy być trochę jak Angelo. Potępiamy innych za to, co my. Czerpiemy satysfakcję z oceniania ludzi i wyobrażania sobie, że jesteśmy lepsi. Niestety, chrześcijanie potrafią być jednymi z najbardziej osądzających ludzi, ponieważ znamy Biblię i zakładamy, że mówimy w imieniu Boga. Jednak istnieje tylko jeden prawodawca i sędzia, i nie jesteśmy nim my. Prawdą jest, że nikt z nas nie dorównuje Bożym standardom – a jednak On jest miłosierny. Skoro Bóg, który nigdy nie zgrzeszył, może być miłosierny, my też możemy. Nasza wdzięczność za łaskę powinna przelać się w miłosierdzie wobec innych.

Czasami osądzam ludzi, nie zdając sobie z tego sprawy. Kiedy jestem wystarczająco świadomy, by się powstrzymać, proszę Boga o przebaczenie i zastanawiam się, co moje osądy ujawniają na temat moich kompleksów. Jeśli osądzam czyjś wygląd, czy zbytnio przejmuję się swoim własnym? Jeśli etykietuję czyjś charakter, czy reaguję na coś w sobie? Osądzanie wymaga doskonałości od wszystkich, w tym od nas samych, ale bycie miłosiernym daje nam poczucie bezpieczeństwa w Jezusie. Miłosierdzie jednoczy nas z sercem Boga, który obiecuje: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”

Następne kroki

W ciągu dnia uświadom sobie, za co oceniasz innych. Zastanów się, co te osądy mówią o twoich kompleksach i jak twoje przywiązanie do własnego wizerunku przeszkadza ci w byciu miłosiernym. Postanów być miłosiernym wobec siebie i innych, wiedząc, że kiedy jesteś miłosierny, odzwierciedlasz łaskę, którą otrzymałeś.