Powiedział do Izraelitów: „Kiedy w przyszłości wasi potomkowie zapytają swoich rodziców: Co oznaczają te kamienie? Powiedzcie im: Izrael przeszedł przez Jordan po suchej ziemi. Bo Pan, Bóg wasz, wysuszył Jordan przed wami, aż przeszliście”.
Jozuego 4:21–23a

---

PRZECZYTAJ: Jozuego 4:10–24

Kto nie kocha dobrej historii? Zarówno scenarzyści, jak i powieściopisarze rozumieją, że nasze mózgi i serca są stworzone do opowiadania historii, i tworzą historie o zadziwiająco podobnych wątkach: bohater walczy z antagonistą, aby pokonać wyzwanie i dotrzeć do satysfakcjonującego zakończenia (nazywanego w świecie pisarstwa denouement).

Jezus rozumiał moc opowieści, która porusza serca ludzi, dlatego Jego kazania często zawierały przypowieści. Używał ich, aby nauczać wartości i zasad w sposób, który poruszał emocje słuchaczy. Jedną z najsłynniejszych historii Jezusa jest Przypowieść o synu marnotrawnym (lub o synu marnotrawnym). Niewątpliwie Jezus rozumiał, że jeśli ludzie potrafią nawiązać emocjonalną więź z postaciami w tej historii, to utożsamiają się z losem bohatera i przyjmują zasadę lub naukę, której nauczał.

Izraelici również uwielbiali dobre historie. Przyjęli ustną tradycję opowiadania historii, przekazując historię Izraela swoim dzieciom i wnukom, opowiadając im ważne historie. Ważne wydarzenia, takie jak objęcie przez Józefa najwyższego przywódcy faraona i uratowanie Izraela przed wielkim głodem; ucieczka Izraelitów z Egiptu; czy przejście przez Morze Czerwone z Mojżeszem, były bez wątpienia historiami, które lud Jozuego słyszał niezliczoną ilość razy. A teraz mieli nową historię do przekazania kolejnym pokoleniom: własne przejście przez Jordan z Jozuem.

Możecie być pewni, że dzieci, które widziały rozstępujące się wody i przeszły rzekę suchą stopą, nigdy nie zapomną tego, co Bóg dla nich uczynił. Kiedyś opowiedzą tę historię swoim dzieciom, a kamienny słup, który Jozue nakazał dwunastu mężczyznom wznieść w rzece, będzie dla nich fizycznym przypomnieniem tego wydarzenia przez pokolenia. A my jesteśmy tutaj – 34316 lat później – wciąż opowiadamy tę historię!

HISTORIA WCZORAJ I DZIŚ

Nie przestawaj się pojawiać | Denise J. | Willow South Barrington

Byłem w ósmej klasie, kiedy stanąłem przed kościołem i zapytano mnie: „Czy wierzysz, że Jezus jest twoim Panem i Zbawicielem?”. Nie przygotowali mnie na to pytanie, ale wiedziałem, że moja odpowiedź ma znaczenie. „Tak” – odpowiedziałem. W tym momencie rozpoczęła się moja podróż prawdziwego naśladowania Chrystusa.

Kiedy kilka lat później przeprowadziliśmy się do Chicago, zapisałem się na studium Biblii, gdzie poznałem kilkoro dzieci uczęszczających do Son City — grupy młodzieżowej w Park Ridge, która później stała się Willow Creek.

Son City zyskało popularność i wkrótce zaczęliśmy wynajmować autobusy z liceum Palatine, żeby zabierać ze sobą dzieci. Wskoczyłam w rolę lidera Son City i poprowadziłam dziewczęcy Zielony Zespół (podzieliliśmy szkoły według kolorów). W końcu pomogłam uruchomić Willow Creek w kinie Palatine. Zbieraliśmy pieniądze na czynsz i sprzęt, sprzedając pomidory sąsiadom i rozmawiając z nimi o naszych marzeniach o innym rodzaju kościoła. Obserwowałam, jak Bóg buduje kościół z naszej wiary i pragnienia, by pokazać, że On jest ważny dla każdego.

W tym wszystkim zmarła moja mama, a ja, jako najstarsza, wzięłam na siebie więcej obowiązków w domu. Willow stała się moją duchową rodziną. Tam znalazłam głębokie nauczanie biblijne, trwałe przyjaźnie i miejsce do służby – czy to prowadząc małe grupy, pomagając w zakładaniu posług sąsiedzkich, czy po prostu okazując się. Poznałam nawet mojego męża w Willow – był współlokatorem jednego z chłopaków prowadzących męską małą grupę. Przez kolejne dekady, nawet w okresach, gdy w kościele robiło się trudno, zostałam – nie z powodu jednej osoby, ale dlatego, że Bóg jest większy niż nasze błędy i chce, aby Ciało Chrystusa nadal się pojawiało. Widziałam Bożą wierność w każdym okresie – we wspólnocie, trudnych rozmowach, wysłuchanych modlitwach i szalonych marzeniach. Bóg jest wierny, a Willow to miejsce, gdzie okazywał mi swoją wierność raz po raz.

CZY WIESZ, ŻE?

Jezus, niezrównany gawędziarz, opowiedział aż 40 różnych historii (przypowieści), które zostały zapisane w Ewangeliach. Tylko w Ewangelii Łukasza 15 Jezus opowiedział trzy różne przypowieści, wszystkie o podobnym temacie: O zaginionej owcy, o zaginionej monecie i o zaginionym synu. W każdej z nich pokorny bohater traci coś o nieskończonej wartości, nie cofając się przed niczym, dopóki nie odnajdzie tego, co zgubił. Trzy historie, trzech bohaterów, jeden satysfakcjonujący finał. Dla słuchaczy wtedy i dziś przesłanie Jezusa jest jasne: Bóg nie cofnie się przed niczym, dopóki Jego zagubieni nie zostaną odnalezieni i przyprowadzeni do Niego.

MODLITWA

Jaka historia w twojej rodzinie jest opowiadana i powtarzana następnemu pokoleniu? Co twoim zdaniem nowi słuchacze wyniosą z tej historii? Jaką historię o Bożym dziele w twoim życiu chciałbyś przekazać następnemu pokoleniu?

DO REFLEKSJI

Jaka historia w Twojej rodzinie jest opowiadana i powtarzana kolejnym pokoleniom? Co Twoim zdaniem nowi słuchacze wyniosą z tej historii?

Jaką historię o Bożym działaniu w twoim życiu chciałbyś przekazać następnemu pokoleniu?