Do starszych wśród was, proszę jako współstarszy i świadek cierpień Chrystusa, który będzie też uczestnikiem chwały, która ma się objawić: Paście trzodę Bożą, która jest wam powierzona, czuwając nad nią nie z konieczności, ale z własnej woli, zgodnie z wolą Boga. Nie szukajcie nieuczciwego zysku, lecz bądźcie chętni do służby; nie bądźcie panami stada, ale bądźcie wzorem dla trzody. A gdy się objawi Najwyższy Pasterz, otrzymacie niewiędnący wieniec chwały.
1 Piotra 5:1-4

---

Dziś jest dzień wyborów. Czas oddać głos na osobę, która naszym zdaniem najlepiej poradzi sobie z wyzwaniami w kraju i za granicą. To może być decyzja pełna emocji, zwłaszcza jeśli uważamy, że znajdujemy się w przełomowym momencie historii. Niektórzy wyborcy ufają swojemu kandydatowi, a inni czują, że wybierają mniejsze zło. Tak czy inaczej, możemy mieć spokój, wiedząc, że wynik wyborów nie zaskoczy Boga. Możemy zaakceptować wyniki, wierząc, że żaden przywódca nie zachwieje Bożym planem odkupienia, gdy Jezus powróci.

Jezus przygotowywał swoich uczniów do przewodzenia i zakładania Jego Kościoła. Piotr miał wrodzony talent przywódczy, ale był impulsywny i zbyt pewny siebie. Kiedy Jezus objawił Boży plan dotyczący Jego cierpienia i śmierci, Piotr ostro zaprotestował. Postrzegał go w kategoriach ograniczonego ludzkiego pojmowania. Myślał, że przygotowuje się do zaszczytnej pozycji u boku króla, który obali rzymskie panowanie. Piotr nie miał pojęcia, że ​​jest u boku KRÓLA, który pokona zło i ustanowi wieczne królestwo. Dlatego Jezus zganił go za to, że cenił ludzkie sprawy bardziej niż Boży plan.

Po tym, jak Judasz opuścił święto Paschy, aby Go zdradzić, Jezus powiedział jedenastu pozostałym uczniom, że odstąpią od Niego. Piotr z dumą przysiągł, że nigdy się Jezusa nie wyrzeknie, ale tak się stało. Zaparł się Jezusa nie raz, ale trzykrotnie, był zdruzgotany i gorzko płakał. Po zmartwychwstaniu Jezus z miłością przywrócił Piotra do wspólnoty, nakazując mu, aby pasł Jego baranki i troszczył się o Jego owce.

Piotr wziął sobie do serca metaforę pasterzowania, pamiętając, że Jezus użył jej w odniesieniu do Siebie. W dzisiejszym fragmencie Piotr pisze do starszych jak jeden przywódca do drugiego. Ucząc się z doświadczenia, zachęca ich, by byli pasterzami, którzy z czułością strzegą swoich owiec. Powinni służyć gorliwie i być zmotywowani do podobania się Bogu, a nie pod presją. Ostrzega ich, by unikali pokusy defraudacji funduszy kościelnych lub panowania nad trzodą. Zamiast tego powinni przewodzić przykładem. Kiedy poczują się zniechęceni, powinni ufać, że przyszłe nagrody przeważą nad wszelkim obecnym cierpieniem. Starsi zostaną usprawiedliwieni, gdy Najwyższy Pasterz powróci, by panować w chwale. Wszyscy będą wiedzieć, że pasterze podjęli właściwą decyzję.

W dniu wyborów, wykorzystajmy moc modlitwy, aby prosić, aby nasz przyszły prezydent był pasterzem służącym z właściwych powodów. Módlmy się również, abyśmy od Piotra uczyli się nie kwestionować Bożego planu, nawet jeśli wyniki wyborów wydają nam się nielogiczne. Prośmy o mądrość, abyśmy pokładali nadzieję w boskim Pasterzu, a nie w ludzkim Dowódcy.

Następne kroki

Jak przygotować się na ewentualność, że Twój preferowany kandydat nie wygra? Jak stworzyć przestrzeń, by świętować z niektórymi i jednocześnie pomóc innym przetrwać rozczarowanie?