Wtedy Bóg rzekł do Noego: „Położę kres istnieniu wszystkich ludzi, bo ziemia z ich powodu jest pełna przemocy. Zniszczę ich i ziemię. Zbuduj więc sobie arkę z drzewa cyprysowego, uczyń w niej pomieszczenia i powlecz ją smołą wewnątrz i zewnątrz. Noe uczynił wszystko tak, jak mu Bóg nakazał.
Rdz 6,13-14.22

---

Kilka wieczorów temu, gdy jechaliśmy z przyjacielem na nasze wspólne studium Biblii, rozbłysła błyskawica. Gdy grupa wypełniła się Słowem Bożym, wyszliśmy z domu. Wziąłem głęboki oddech słodkiego zapachu po burzy – pachniało deszczem i wiosną. Uniosłem głowę ku niebu i powiedziałem: „Wiosna nadchodzi; czuję to”

Zastanawiam się, czy to właśnie ten zapach czuli Noe i jego rodzina, wychodząc z arki. Uwielbiałem tę historię jako dziecko i podziwiałem szalonego Noego, który słuchał Boga i był Mu posłuszny, podczas gdy ludzie w jego sąsiedztwie szydzili. Nawiasem mówiąc, ci, którzy naśmiewali się z Noego, byli całkiem mokrzy.

Ale jako dziecko słuchając tej historii, jak zwykle, przegapiłem coś strasznego. Widzicie, ludzie na Ziemi mieli czarne serca – byli tak źli do szpiku kości, że Bóg postanowił, że jedynym lekarstwem będzie zniszczenie świata wodą. Ludzkość tak zasmuciła serce Boga , że ​​nie mógł już dłużej znieść zdrady. Poprosił wiernego człowieka, Noego, aby zbudował arkę, która chroniłaby go i jego rodzinę przed falami. Och, nasz biedny, chory świat i wszystko, co się w nim znajdowało wtedy i teraz … Noe dostał nowy początek w pachnącym świeżością świecie po potopie, ale po raz kolejny cała ludzkość, w tym Noe, zawaliła sprawę.

Ten problem grzechu trapi mnie do dziś; dotyczy także ciebie, a nawet twojego miłego sąsiada.

Bóg zaplanował zbawienie każdego z nas, ponieważ wciąż nas kochał, mimo że wszyscy złamaliśmy Jego serce. Posłał swojego jedynego syna, Jezusa, aby umarł za nasze grzechy. Bóg zapewnia również Ducha Świętego, aby prowadził i oświetlał nam drogę, gdy zaczynamy tonąć. On nieustannie nas ratuje. Nigdy nie przestanie nas kochać i przebaczać, abyśmy mogli odetchnąć Jego dobrocią, nowym początkiem po deszczu.

Czy Bóg kiedykolwiek poprosił cię o coś tak niewiarygodnego, że ludzie uznali cię za wariatkę? Jakieś dwadzieścia lat temu Bóg zapytał mnie i mojego męża, czy moglibyśmy zaopiekować się osiemnastolatką, która w styczniu, w ostatniej klasie liceum, traciła miejsce w pieczy zastępczej. Czy mogę powiedzieć, jak szalone i burzliwe były to dla mnie ostatnie dwadzieścia lat? Ale Boża obietnica, że ​​nigdy mnie nie opuści ani nie porzuci, dawała mi siłę w tych turbulencjach. A teraz, w 2024 roku, mamy tęczowy związek; czy może być coś lepszego?

Następne kroki

Czy kiedykolwiek otrzymałeś od Boga szalony plan? Spełnienie Jego planu wymaga codziennego, pełnego oddania chodzenia. Kontynuuj budowanie swoich Zakorzenionych Rytmów i rozważ opowiedzenie tej odkupieńczej historii Arki Noego swoim dzieciom, dzieciom przyjaciół lub wnukom. (Narratorem tej nagrodzonej nagrodą Caldecott książki jest ).