Pokażesz mi drogę życia, dając mi radość z Twojej obecności i rozkosze życia z Tobą na wieki.
Psalm 16:11

„Moje serce usłyszało, jak mówisz: «Przyjdź i porozmawiaj ze mną». A moje serce odpowiedziało: «Panie, przyjdę».
Psalm 27:8

---

Bóg jest zawsze obecny z nami, niezależnie od tego, czy skupiamy na Nim naszą uwagę, czy nie. Ale czasami chcemy poświęcić Mu naszą uwagę i otrzymać w zamian Jego uwagę. I czynimy to poprzez modlitwę.  

Kiedy wchodzę w obecność Boga, wiem, że On się cieszy, widząc mnie – ale nie zawsze tak było. Przez tak długi czas moja radość z przebywania z Nim zależała od tego, jak Go postrzegałem.  

Przez większość mojego młodego życia czułam, że celem Boga jest wskazywanie moich niedoskonałości, skupiając się tylko na moich wadach, aby upewnić się, że wiem, że muszę się zmienić. Możecie więc zrozumieć, dlaczego nie byłam zbyt skłonna do odwiedzania Go – odchodziłam z poczuciem, że czuję się gorzej!

Prawda była taka, że ​​miałem problemy z tożsamością. Jego tożsamością i moją tożsamością.

A te problemy z tożsamością wpłynęły na moje doświadczenie Jego obecności i moje pragnienie bycia tam.  

To, jak postrzegamy Boga, i to, jak postrzegamy siebie, są ze sobą delikatnie splecione. Często przypisujemy Bogu nasze ludzkie emocje i doświadczenia, mówiąc: „Jestem sobą zirytowany, więc Bóg pewnie też”, zamiast wierzyć w prawdę o Nim i o nas zawartą w Jego Słowie.  

Oto kilka prawd, o których należy pamiętać, kształtując swoją wizję Boga:

On patrzy w nasze serca (1 Sm 16,7). Nie przywiązuje się do naszych uczynków, patrzy w nasze serca, które za nimi stoją (przypomnijmy sobie całą historię Dawida!). Jeśli nasze serca są dla Niego i pragniemy być prowadzeni przez Jego Ducha Świętego, On jest nami zachwycony!

On ceni gościnność. (Kpł 33-34) Niezależnie od tego, czy pojawiamy się raz na 10 minut, czy raz na 10 lat, On za każdym razem jest przepełniony radością. Za każdym razem. Chce mieć z nami relację!

W Chrystusie nie ma potępienia. (Rzymian 8:1) Choć mogliśmy je usłyszeć od ziemskiego rodzica, On nigdy nie powie: „A nie mówiłem” ani „Powinieneś był wiedzieć lepiej”. Jeśli podzielisz się z Nim porażką, On będzie cię kochał przez nią, a Jego Duch Święty przypomni ci (Jan 14:26), kim jesteś, do kogo należysz i jak bardzo jesteś kochany (Psalm 139).

Następne kroki   

Kiedy znajdziesz chwilę ciszy, wyobraź sobie, że wchodzisz w obecność Boga – może to nastąpić w dowolnym miejscu, jakie sobie wyobrazisz – na plaży, w ogrodzie, w domu. Zauważ Jego reakcję, gdy się pojawisz. Jaki On jest? Jak On cię postrzega? Jeśli obraz, jaki masz o Nim, nie jest przepełniony dobrocią, cierpliwością, życzliwością, łaską i bezwarunkową miłością do Jego wspaniałego dziecka, które stworzył, możesz rozważyć ponowne przemyślenie swojego rozumienia zarówno Jego, jak i swojej tożsamości.