---

Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna litera, ani jedna kreska nie zniknie z Prawa, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i nauczałby zgodnie z tym innych, ten będzie najmniejszy w Królestwie Niebieskim. Lecz kto by te przykazania wypełniał i nauczał, ten będzie wielki w Królestwie Niebieskim. Bo powiadam wam: Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż faryzeuszów i uczonych w Piśmie, nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego. 

Ewangelia Mateusza 5:17-20

Biegałam na bieżni w szkole i zawsze czułam, że to był sport zarówno indywidualny, jak i drużynowy. Kiedy stanęłam na linii startu, poczułam presję — to zależało ode mnie. Ale kiedy biegłam w sztafecie, było nas czterech, drużyna. Kiedy przekazywaliśmy pałeczkę, czasami krzyczeliśmy: „Dogońcie!!”, co oznaczało, że straciliśmy dystans podczas biegu, więc trzeba było mocniej nacisnąć, żeby go odzyskać. Kiedy każdy z nas przejmował pałeczkę, nie było czasu na ocenianie lub korygowanie biegacza przed nami, po prostu kopaliśmy i pomagaliśmy drużynie wygrać razem. Cała czwórka trenowała razem, wygrywała razem i przegrywała razem. Mieliśmy wobec siebie wysokie oczekiwania, ale też okazywaliśmy sobie nawzajem równie dużo łaski. Potrzebowaliśmy każdego etapu biegu — wszyscy musieliśmy wygrać.

W Ewangelii Mateusza przywódcy religijni bardziej skupiali się na karceniu „biegaczy” niż na wygraniu wyścigu. Zamiast zrozumieć, że wszyscy jesteśmy w tym razem, a Jezus był jedynym, który mógł wygrać – wypełnić prawo w swojej boskiej doskonałości – osądzali siebie i wszystkich biegaczy wokół siebie, nie przywiązując wystarczającej wagi do praw „miłuj Boga” i „miłuj bliźniego swego jak siebie samego”. Uważali się za bardziej godnych niż otaczający ich ludzie i myśleli, że tylko oni zyskują na popularności w wyścigu. Można więc sobie wyobrazić, jak musieli się czuć, gdy powiedziano im, że Jezus jest jedyną drogą do zwycięstwa, i niczym nie różnią się od „wolniejszego” biegacza obok nich. 

Jeśli zdarzyło Ci się czytać rozważania Willow z poniedziałku, to wiesz, że Jezus dał nam piękną naukę, jak żyć indywidualnie I wspólnie, kiedy dzielił się Błogosławieństwami.

Kroczymy własną drogą wiary, ale jesteśmy razem na tym świecie, wszyscy jednakowo niezdolni do wygrania wyścigu. Razem możemy sobie pomagać żyć zgodnie z naukami Jezusa – pobudzając się nawzajem do łaski – żyjąc naszą wiarą. Po prostu chwyć pałeczkę i biegnij!

Następne kroki 

• Przeczytaj wszystkie Błogosławieństwa w Ewangelii Mateusza 5:3-12 (NW) .
• Obejrzyj lub posłuchaj tego streszczenia pierwszej części Ewangelii według św. Mateusza z Bible Project, aby poznać szerszy kontekst dotyczący przyjęcia Jezusa przez przywódców religijnych.
• „King of Kings” to jedna z moich ulubionych pieśni, przy której rozmyślam, zwłaszcza o Ewangelii Mateusza i zamiarze Jezusa, by wypełnić prawo, a nie je znieść. To Jego i nasza historia.

Idąc głębiej

Wow! Spędziliśmy cały tydzień na jednym rozdziale Biblii. Brawo! Dzisiaj przejrzyj ten rozdział jeszcze raz. Co najbardziej utkwiło ci w pamięci w tym tygodniu? Zapamiętaj werset, który najbardziej do ciebie przemawia. Jeśli jesteś bardziej kreatywny, zastanów się, jak możesz artystycznie przekazać to, czego Bóg cię nauczył w tym tygodniu, na przykład za pomocą rysunku lub grafiki słownej. Następnie poświęć trochę czasu na modlitwę i poproś Boga, aby pokazał ci, jak ten rozdział Biblii odnosi się do twojej obecnej sytuacji życiowej.